10.11.2026 _ Dancing on screen / Προβολές ταινιών χορού

Διάρκεια έργου: 18:07’’

Το έργο STAGES INTO THE NOW είναι μια χορογραφική ταινία της Alexandra Waierstall, που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τον Scott Jennings, πρώην χορευτή του Tanztheater Wuppertal της Pina Bausch, και με τη συμμετοχή του πατέρα της, καλλιτέχνη Horst Weierstall. Το έργο διερευνά τον τρόπο με τον οποίο ο χορός μεταφέρει τον χρόνο μέσα από τις γενιές, την αρχιτεκτονική και την εικόνα.

Με φόντο το εγκαταλελειμμένο κτίριο της Όπερας του Wuppertal, ο χώρος προσεγγίζεται ως ένας οργανισμός που αναπνέει. Σημαδεμένος από τη σιωπή της πανδημίας και τις καταστροφές των πλημμυρών, μετατρέπεται σε έναν χώρο αντήχησης για ερωτήματα γύρω από τη μνήμη και την παροδικότητα — ένα ζωντανό αρχείο όπου η προσωπική εμπειρία συναντά την πολιτισμική ιστορία. Αυτό το φυσικό και χρονικό πλαίσιο καθορίζει την προσέγγιση της ταινίας: ο ίδιος ο κινηματογράφος γίνεται ένα χρονικό σώμα, ένας τόπος όπου η χειρονομία, η αρχιτεκτονική, η καλλιτεχνική γενεαλογία και η εικόνα συνυπάρχουν. Μέσα από την παρουσία του Scott Jennings και του Horst Weierstall, ο χρόνος δεν αναπαρίσταται αλλά ενσαρκώνεται — ως κληρονομιά, ως καλλιτεχνική μετάδοση και ως εύθραυστη συνέχεια. Η ταινία αντιμετωπίζει την κινούμενη εικόνα ως πρωταρχικό χορογραφικό χώρο, όπου η οικεία, προσωπική κίνηση, ο προφορικός λόγος, η μουσική και η φωνή εισέρχονται σε διάλογο, διαλύοντας τα όρια ανάμεσα στην ιδιωτική μνήμη και τη συλλογική ιστορία. Η πρωτότυπη μουσική σύνθεση του Volker Bertelmann (Hauschka) ξεδιπλώνεται ως μια δομή διάρκειας — ταυτόχρονα οικεία και εκτεταμένη.

Το STAGES INTO THE NOW στοχάζεται πάνω στη μετάδοση — ανάμεσα σε πατέρα και κόρη, μέσα από καλλιτεχνικές γενεαλογίες, αλλά και ανάμεσα στην ενσώματη παρουσία και την ψηφιακή της συνέχεια — αντιλαμβανόμενο παράλληλα την ίδια την ταινία ως έναν χώρο όπου ο χορός εξακολουθεί να υπάρχει. Αντί να αφηγείται τον χρόνο, το έργο τον αναστέλλει, προτείνοντας μια πολυεπίπεδη χρονικότητα μέσα στην οποία παρελθόν και παρόν παραμένουν ταυτόχρονα ενεργά, θέτοντας το ερώτημα πώς κατοικούμε μέσα στη μονιμότητα της αλλαγής.

Με τους: Scott Jennings, Horst Weierstall
Ταινία: Alexandra Waierstall
Διεύθυνση φωτογραφίας: Cédric Hopf, Sören Parker
Μουσική: Volker Bertelmann © Needle Wood Publishing Edition/Bosworth Music
Μοντάζ: Cédric Hopf, Sören Parker
Κείμενα: Maria Iole Karolidou, Alexandra Waierstall, Horst Weierstall
Κοστούμια: Alexandra Waierstall, Horst Weierstall
Χορογραφική υποστήριξη: Ying Yun Chen
Colorist: Cédric Hopf, Sören Parker
Τεχνική υποστήριξη: Fredy Deisenroth
Management: Judith Jaeger

Παραγωγή: Noema Dance Works e.V.

Με την υποστήριξη: του NATIONAL PERFORMANCE NETWORK – STEPPING OUT, με χρηματοδότηση από τον Επίτροπο της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης για τον Πολιτισμό και τα Μέσα Ενημέρωσης, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας NEUSTART KULTUR – Πρόγραμμα Υποστήριξης για τον Χορό· Kunststiftung NRW· Ministerium für Kultur und Wissenschaft des Landes Nordrhein-Westfalen· Kulturamt der Landeshauptstadt Düsseldorf.

Και με την ευγενική υποστήριξη των: Opernhaus Wuppertal, tanzhaus nrw, Tanztheater Wuppertal Pina Bausch και Pina Bausch Zentrum, Kulturbüro Wuppertal.

Διάρκεια έργου: 10’

Το έργο, που αρχικά δημιουργήθηκε ως μια εγκατάσταση-περφόρμανς μεγάλης διάρκειας, αντλεί έμπνευση από το παραδοσιακό ιαπωνικό θέατρο Noh, το οποίο κινείται ανάμεσα στη ζωή και τη μετά θάνατον ύπαρξη. Η σωματική έκφραση βασίζεται επίσης σε κινητικά στοιχεία του παραδοσιακού ιαπωνικού θεάτρου, ενώ ιδιαίτερη σημασία αποκτά η σχέση του ερμηνευτή με τα αντικείμενα της παράστασης — και κυρίως με τη μάσκα.

Το έργο μας καλεί να αναλογιστούμε το πραγματικό και το μη πραγματικό, το άγνωστο και τον αόρατο κόσμο που εκτείνεται πέρα από τα όρια του θεάτρου, εξετάζοντας παράλληλα τη θέση του ανθρώπου μέσα σε αυτόν. Μας προσκαλεί να αμφισβητήσουμε τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία, καθώς και να αναγνωρίσουμε τη μοναδική οπτική που ο καθένας μας φέρει στην εμπειρία της παράστασης.

Η ταινία δημιουργήθηκε με αφετηρία τη σύλληψη μιας ζωντανής παράστασης, στην οποία το κοινό επέλεγε ένα φίλτρο Επαυξημένης Πραγματικότητας (AR), ως προέκταση της δικής του φαντασίας.

Σκηνοθεσία – Χορογραφία – Ερμηνεία – Σχεδιασμός ήχου: Tomo Sone
Κοστούμι: Shahar Avnet
Μάσκα: Damselfrau
Διεύθυνση φωτογραφίας – Φωτισμός: Sou Matsuzawa

Διάρκεια έργου 17:28’’

Η οθόνη χωρίζεται στα δύο. Στο ένα µισό προβάλλεται µια συρραφή από κινηµατογραφικές εικόνες αρχείου: τρεις κοπέλες ψαρεύουν σε µια λίµνη, ζόµπι σε συνθήκη καταδίωξης, µία γυναίκα βρίσκεται στην µπανιέρα. Στο άλλο µισό, η Ιωάννα Παρασκευοπούλου «συνοµιλεί» µαζί τους: επινοεί, δηµιουργεί και παράγει εκ νέου ήχο, µε τη χρήση διαφορετικών υλικών µέσων ή/και του σώµατός της, προκειµένου να τις συνοδεύσει και, έτσι, να τις ενορχηστρώσει και να τις εµψυχώσει ηχητικά.

Γιατί το “All she likes is popping bubble wrap” είναι µια περφόρµανς ήχου και εικόνας, ένα δίπτυχο παράλληλων δράσεων: η οθόνη διχοτοµείται µε σκοπό τη διεύρυνση των ηχητικών και οπτικών αποτυπωµάτων σε επιλεγµένες κινηµατογραφικές εικόνες αρχείου. Επιδιώκοντας τη σύνθεση µιας τέτοιας οπτικοακουστικής χορογραφίας µικροκινήσεων και αντικειµένων, η δηµιουργός ερευνά τη συσχέτιση µεταξύ εικόνας, ήχου και σώµατος, καθώς και τη δυνατότητα ανταλλαγής πληροφοριών µεταξύ των δύο παράλληλα προβαλλόµενων εικόνων. Η διαδικασία αυτή προτρέπει σε ένα παιγνιώδες πείραµα: µια δραµατουργικά επιλεγµένη πράξη της ερµηνεύτριας συνδιαλέγεται µε το αρχειακό υλικό τροφοδοτώντας α-σύγχρονες πραγµατικότητες προς νέες, πρωτότυπες προοπτικές και διαστάσεις. Πώς δύο παράλληλες δράσεις επηρεάζουν τη θέαση; Πώς οι διαφορετικές χρονικότητες των δύο εικόνων µπορούν να οδηγήσουν σε πολλαπλές ερµηνευτικές συσχετίσεις ή/και αφαιρέσεις; Ποιοι µηχανισµοί εύρεσης ταυτίσεων ενεργοποιούνται στην προσπάθεια δηµιουργίας µιας ψευδούς εικονικής ολότητας;

CREDITS

ΣΥΛΛΗΨΗ, ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ & ΕΡΜΗΝΕΙΑ Ιωάννα Παρασκευοπούλου
ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΗΧΟΥ & ΗΧΗΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ Δάνης Χατζηβασιλάκης
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΗΣΗ & ΜΟΝΤΑΖ Carlos Muñoz
ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΑ & ΚΕΙΜΕΝΑ Έλενα Νοβάκοβιτς
ΜΟΝΤΑΖ ΑΡΧΕΙΑΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ, ΣΚΗΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ & ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ Ιωάννα Παρασκευοπούλου
ΞΥΛΙΝΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ Μίλτος Αθανασίου

Το έργο παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του 8ου Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων, Onassis Stegi.

Διάρκεια 8 min

Το έργο βασίζεται σε μια σειρά κρυφών μηνυμάτων, αντλώντας στοιχεία από τον κώδικα Μορς και τα συστήματα ναυτικής επικοινωνίας. Δημιουργείται έτσι ένας κώδικας χειρονομιών και κινήσεων, μέσα από τον οποίο μεταδίδονται μηνύματα συναισθήματος και κινδύνου.

Όπως στον προφορικό λόγο το νόημα προκύπτει από τη σύνθεση γραμμάτων, λέξεων, προτάσεων και παραγράφων, έτσι και στον χορό αναπτύσσεται μέσα από τον συνδυασμό των στοιχείων του κινητικού μας κώδικα και των εκφραστικών μας μέσων.

Διάρκεια έργου: 10:55’’

Πέντε χορευτές βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε μια συνθήκη περιορισμού, αναζητώντας, μέσα από επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές, τα προσωπικά τους όρια. Αντιμέτωποι με την ανάγκη για αλλαγή, καλούνται να επαναπροσδιορίσουν τη στάση τους απέναντι στη ζωή, ακολουθώντας μια πορεία που τους οδηγεί σταδιακά προς την κάθαρση.

Το Scratch έχει προβληθεί στην Art Gallery Booze Cooperativa, καθώς και στα φεστιβάλ Midenστην Καλαμάτα, Madatac στη Μαδρίτη, Movimiento en Movimiento στο Μεξικό και Bridgesστο Ναύπλιο, όπου απέσπασε το 1ο βραβείο στην κατηγορία videodance.

Ερμηνεία: Chris G., Χριστίνα Καϊάφα, Μαριάννα Μακρή, Βάλυ Παντελεμίδου, Tapha Diaw
Μουσική: Στέλιος Γιαννουλάκης
Ιδέα – Χορογραφία – Σκηνοθεσία: Βίκη Βασιλοπούλου
Κάμερα: Αλίκη Σούμα
Μοντάζ: Πάνος Λάμπης
Κοστούμια: Ολυμπία Μπασκλαβάνη, Βίκη Βασιλοπουλου